Ouders vinden zelfontplooiing belangrijk. Kinderen moeten ontdekken op hun eigen ritme en manier. Maar veel ouders worstelen met thema's als overbeschermen en loslaten. Gedoseerd loslaten is de boodschap.

Door
trends in de
huidige samenleving ontstaan verschuivingen in de opvoeding. Zo stelt
pedagoog Gerard Gielen van de Katholieke Hogeschool Limburg.
Gezinnen veranderen immers. Er is een spectaculaire toename van éénoudergezinnen wegens een groot aantal echtscheidingen en ongehuwde moeders.
Nieuw samengestelde gezinnen worden geconfronteerd met een historiek van andere opvoedingsstijlen uit de vorige gezinssituatie.
Kerngezin is de term voor de huidige gezinnen. Ze vormen zich later, zijn actiever en kleiner. Vaak gaan beide ouders werken en wordt opvoeding ook een taak van crèches, onthaalouders of grootouders.
Het
leven van kinderen anno 2009 ziet er ook heel anders uit dan in de vorige decennia. Kinderen hebben een druk leven met sport, ballet, muziekles,...
De
wereld rondom het kind is ook enorm geëvolueerd. De
digitale wereld is een gigantisch nieuwe wereld. Opvoeding wordt
gecommercialiseerd met opvoedingswinkels, nanny's die tonen hoe 'het moet', net als boeken en tijdschriften.
Gevaar is door de gemediatiseerde maatschappij ook nadrukkelijker aanwezig in een kinderleven. Denk maar aan het verkeer, 'kinderlokkers', ...
Al deze
trends beïnvloeden ouders en de
opvoeding die zij hanteren. Ouders stellen zichzelf in vraag. Doe ik het goed? Moet ik dit niet/wel?
Ook bekijken ouders opvoeding steeds meer marktgericht. Zij willen hun kinderen sociaal, weerbaar en leergierig zien. En ouders willen hun kinderen het beste geven en zetten zich daar mateloos voor in.
De huidige generatie ouders bivakkeert voor de schoolpoort om hun kind te kunnen inschrijven. Ze investeren veel tijd én geld in hun kroost. Daartegenover staat dat ze ook
hoge verwachtingen hebben van hun kids.