Lukas slaapt nu al enkele maanden in een groot bed. In het begin gebruikten we een beugel aan de zijkant van z'n bed zodat hij er niet kon uit vallen. Heel handig, alhoewel wat minder om het bed op te maken. Ook vond ons vinnig jongetje er niet beter op dan er 's morgens héél veel lawaai mee te maken (het was in metaal). Beugel afgevoerd dus. De eerste nachten zonder probleem, maar nacht 4 of 5 begon het. Lukas viel meerdere keren per nacht uit z'n bed, met een luide knal. Ons huis is oud, verzakt door de meerdere bouwwerven in de buurt en staat op turfgrond. Als een vrachtwagen passeert, davert ons huis. Als Lukas uit zijn bed viel ook.

Het was allemaal niet zo dramatisch, want hij sliep onmiddellijk weer in als ik hem weer in z'n bedje legde. Maar soms gebeurde het ook dat hij dàcht dat hij uit zijn bed was gevallen en luid huilde, maar gewoon omgekeerd aan het andere eind van z'n bed lag. Om 3u 's morgens heeft een mens dat niet altijd veel geduld mee...

Op een ochtend vertelde Lukas aan zijn papa dat hij uit zijn bed was gevallen, en mijn man merkt op dat dat eigenlijk niet de bedoeling was. Dat hij eigenlijk niet uit zijn bed mócht vallen. "Oh", zei Lukas en hij leek iets te snappen. Sindsdien - een 2-tal weken geleden - is hij niet meer uit zijn bed gevallen. Zo eenvoudig was het dus. Straf.

M