she's got what it takes

blogbericht van strunkie

29 oktober 2011 | 182 x gezien | 6 likes | meld als ongepast

Ons madame heeft alles in huis om een flinke stoere peuter te zijn.

Ze weet ineens wat te doen om mama en papa dingen voor haar te laten kopen. We zaten lekker te eten op een terrasje net naast een dvd- en boekenwinkeltje. Daar stallen ze als het mooi weer is (en wat was het heerlijk weer vandaag, genieten!!!) vaak boekjes en dvd's buiten uit. En ineens had ze het in haar vizier: een stickerboek van Dora! Ze zette haar liefste snoetje op, wees ernaar met haar armpje zo ver mogelijk uitgestrekt en zei heel lief "kijk! kijk!". Aangezien dat een splinternieuw woordje was hebben we het boekje maar gekocht. Kun je dat weerstaan?! Nee toch :D

Ze verzorgt haar mama'tje ook heel graag. De laatste tijd wil ze baby en mama spelen. Ik ben dan de baby, en zij geeft me eten met haar speelserviesje. Ze roert in de plastic bordjes net zoals ik dat doe als ik de kleintjes eten geef en als de luchtpatatjes op zijn klapt ze in haar handjes, zegt "goed gedaaaan!!", veegt m'n mond af met een doekje en steekt haar tut in mijn mond. Wat een lieve mama is het toch ;D

De opvangkindjes wilt ze ook altijd verzorgen. Ze zorgt er samen met haar beste vriendinnetje voor dat alle kleintjes die nog niet kunnen kruipen genoeg en gevarieerd speelgoed hebben, en als een groter kindje in de hoek moet staan gaat ze ernaartoe om haar vriendje troostende 'woordjes' toe te spreken. Ook al weet ze dat dat eigenlijk niet mag voordat de kindjes uit de hoek mogen, ze doet het elke keer! Met aaikes toe.

Ze helpt me mooi mee bij het aan en uitkleden. Haar pyjama doet ze nu zelf uit met een klein beetje hulp, en legt hem op zijn vaste plekje in de lade naast de verzorgingstafel. Als ze geconcentreerd genoeg is kan ze ook een pampertje uit de zak halen en openvouwen.

 

Gelukkig zit er ook nog een klein beetje baby in. Haar scheidingsangst is weer een beetje terug en ik mag nog niet naar de keuken gaan of ze begint al te jammeren. Als ik dan terug ben, kruipt ze bliksemsnel naar me toe en als ik haar oppak krijg ik een stuk of vijf natte zoenen. Alsof ik een week ben weggeweest :D Soms is dat erg vervelend, die plakkerigheid. Maar meestal geniet ik er wel van dat ze zoveel van me houdt. Want ik hou ook zoveel van haar, ze kan het zich niet eens voorstellen :)

Mijn peutertje <3 Het is jammer dat het baby er grotendeels af is, maar ze is zo flink en groot. Ik kan niet anders dan fier en trots zijn op mijn mooie stoere zelfverzekerde dochter, die af en toe toch nog eens haar mama'tje dichtbij haar nodig heeft.

Wat wil je nog meer :D