Toetsen

blogbericht van Mum-of-two

25 maart 2011 | 139 x gezien | 3 likes | meld als ongepast

Het is een geweldig cliché, maar mens, wat worden die kinderen snel groot. Het ene moment loop je met een niet-te-troosten-baby op je arm en het andere moment zit je samen met een lagere-school-kind te oefenen voor dictee op vrijdag. Hé, waar zijn al die jaren heen?

Straks komt het rapport er weer aan en kunnen we weer glimmen van trots. Of nog een beetje helpen daar waar het nog niet zo goed gaat. Want dat wordt wel eens vergeten. Dat op school gelukkig ook heel wat aandacht gaat naar kids bij wie niet alles even vlot gaat. Een heel bataljon juffen en meesters helpt en zorgt. Zodat alle kinderen de kansen krijgen die ze verdienen en iedereen vooruitgang kan boeken. Wat hebben we toch 'n geluk met ons onderwijs.

Bij deze even een hart onder de riem voor alle mama's met kinderen die al lang geen baby meer zijn... Veel succes met het ondervragen, het dicteren en het helpen bij de toetsvoorbereidingen.

Nog twee weken en het is paasvakantie...

Wat vind jij?

Stuur mij een e-mail waneer er iemand anders ook gereageerd heeft

Plaats reactie

Eerdere reacties (3)

Pinkgoldfish (03 oktober 2011 om 14u11)

Ze worden snel groot hé! En ook bij mij op vrijdag in de klas ;o) Ik geef les aan kindjes van 7 en vind ze nog zo klein... Maar als ik er zelf eentje heb (wat verlang ik naar die dag!) dan zal ik ongetwijfeld ook het gevoel hebben dat het ongelooflijk snel gaat!

lactatiekundige (29 maart 2011 om 22u58)

En voor je het weet studeren ze af...en gaan ze hun vleugels open slaan. Doet soms wat pijn, maar toch ook zo'n deugd dat je hun rugzakje kon vullen met zo veel levenservaringen en waardes...