In de steek gelaten

blogbericht van Mum-of-two

27 augustus 2010 | 266 x gezien | 4 likes | meld als ongepast

Het moet nu toch maar eens gezegd en geschreven worden. Als moeder (en als vader evenveel, denk ik) voel je je toch wel goed in de steek gelaten . Soms. Als je baby's of kleine peuters hebt, word je langs alle kanten gepamperd. Geen babymerk dat achterwege laat om je te overstelpen met tips en goede raad. Maar wat gebeurt er als je kind wat opgroeit ? Wie helpt je dan?

Niet dat ik aan het handje wil gehouden worden. Absoluut niet. Maar toch. Af en toe eens geïnformeerd worden door andere ervaringsdeskundigen zou ik toch wel appreciëren. Niet door psychologen die boeken vol schrijven over opvoeding. Niet door supernanny's bij wie gestrafte kinderen braafjes op hun 'time out'-plek blijven staan. Neen, door echte ouders bij wie de gestrafte kinderen óók wild om zich heen schoppen.

Want ik vind dat het over het algemeen de goed-nieuws-show is als het over echte kinderen met echte ouders gaat. Het lijkt of het 'not done' is om openlijk te praten over je niet zo perfecte kind. Over je driftige zevenjarige die helemaal losgaat over een of ander akefietje.

Gelukkig kom ik door mijn job in aanraking met heel veel jonge en minder 'kersverse' moeders. En dan kan ik eigenlijk verrassend vlot en open praten met hen. En dat lucht op. Heel erg zelfs. Iedereen heeft gelijkaardige verhalen over potjestrainingen die niet helemaal lopen zoals je hoopte, 'loslaten', schoolperikelen, zwemles die niet opschiet, planningen rond voetbaltrainingen waar je geen wijs uit raakt...

Wat ik maar wil zeggen: het is een hell of a job . Dat moederschap . Maar dames (en heren): samen zijn we sterk. Deel eens wat vaker je verhaal of je kleine/grote probleempjes. Openlijk. Ook als je grotere kinderen hebt. Want dat helpt. Echt. Je helpt er anderen mee. Vaak zijn het de kleinste ideetjes of tips rond opvoeding die het verschil maken.

Tags: kleuter.

Wat vind jij?

Stuur mij een e-mail waneer er iemand anders ook gereageerd heeft

Plaats reactie

Eerdere reacties (7)

Cie007 (04 november 2010 om 21u37)

Zo waar en herkenbaar allemaal. Neen, het is niet steeds een roze wolk, en neen uw leven verandert als je kinderen hebt. Uw vorig leven moet je gewoon adieu zeggen en een heel nieuw leven beginnen. En eer dat besef er is, ben je welliswaar al een tijdje verder. Ik hou van mijn kinderen, don't take me wrong, maar als ik soms zie hoe ze een zwangere dame omzwermen met de meest romantische toekomstperspectieven, dan heb ik echt zoiets van: 'komaan, vertel dan toch alles mensen!'.

Girly-Girl (27 augustus 2010 om 21u00)

SUPER ARTIKEL! !!!

vosj (27 augustus 2010 om 19u33)

haha, leuk artikel

mamamaakt (27 augustus 2010 om 13u02)

dat is zo waar,ook ik ben het beu om alleen ma van die positievo's te moeten aanhoren over het oudersschap!!en ja ik heb er zelf voor gekozen,ja!!ook om ze zo vlug achtereen te krijgen en ja!!tis de max!!!ma mag ik af en toe es zeggen hoe zwaar!!en die van mij,zijn nog klein,ik hou me al vast om wa nog komt!!ben ook wel razend benieuwd!!

dame blanche (27 augustus 2010 om 12u10)

kunnen we eens een grote zappybaby-ontmoetingsdag organiseren, bvb een picknick ofzo zodat we de andere ouders en kinderen ook eens in realtime kunnen ontmoeten? grtjs, db

dame blanche (27 augustus 2010 om 12u08)

hey mum of two; wat ben ik blij dat je dit aanhaalt; hoewel mijn dochter nu officieel nog een baby is ondervind ik nu al dat er heel wat minder ondersteuning en informatie voorhanden is eenmaal je kinderen wat groter worden. Gelukkig hebben we hier op zappybaby een forum waar we onze ervaringen kunnen delen en terechtkunnen met onze vragen en kleine of grote probleempjes. Jammergenoeg haken mama's vaak wat af hier als de kinderen wat ouder worden, misschien

mimi1591 (27 augustus 2010 om 11u10)

helemaal juist!! Als mama van drie mag ik precies niet verzuchten dat het soms zwaar is want ik heb er toch zelf voor gekozen?! Het is niet omdat het niet altijd gaat zoals we zelf zouden willen dat we 'spijt' zouden hebben of de kinderen minder graag zouden zien? Gelukkig zijn er hier normale verhalen te vinden over gezinnen waar het niet altijd spic en span is, waar de goeie manieren nog aangeleerd worden dag na dag, waar de kinderen en ouders soms uit hun rol vallen ;-)