wat praten al niet kan veranderen
blogbericht van molleke83
29 juli 2010 | 119 x gezien | 0 likes | meld als ongepastEerst en vooral wil ik al degene die gereageerd hebben superhard bedanken! Het is fijn om, ook al ken ik jullie niet zo, wat steun te vinden :) want het is geen makkelijk onderwerp.
Nu ik heb gisteren met mijn vriend gepraat. Hij had al snel door dat er iets mis was, begon te huilen, dacht dat ik bij hem weg wou..en ik had toen nog niet eens iets gezegd..ik had heel de dag gehad om te kalmeren en even mijn emoties onder controle te houden dus ik vroeg of hij eerst wou luisteren alvorens te reageren.
Heb hem eerlijk verteld dat ik een wantrouwen voelde en dat dat al zo een tijdje was. Dat ik in zijn facebook ben gaan kijken, die berichten had gelezen, dat me dat gekwetst had maar door te praten en zo een hevig moment door te maken besefte ik ook dat ik tout court een probleem heb met vertrouwen en "gelukkig durven zijn". Ik zoek altijd wel iets vanaf het moment dat ik iets deel om mij niet superhard te gaan hechten uit schrik gekwetst te worden. Eigenlijk besefte ik tijdens ons gesprek dat ik nog nooit zo open met hem had gepraat en mij nog nooit zo had opengesteld. Het deed echt deugd om eens al mijn bezorgdheden en angsten te uiten en alles eruit te halen wat ik had opgekropt.
Mijn vriend was ongelooflijk, echt een hele goede gesprekspartner op dat moment. Hij zei dat hij wel vermoedde dat ik hem al had gecontroleerd, zijn gsm had gecheckt of mail had gelezen en hij schaamde zich en voelde zich dom over die berichten. Voor hem was het een soort vluchten als hij tussen ons afstand voelde. Heb hem wel gezegd dat ik betere manieren vond om te vluchten: met vrienden afspreken, tv kijken, ...maar ik geloof hem dat het nooit verder gegaan is. Hij stelde zelf voor om met iemand te praten, iemand neutraal, ....het was gewoon allemaal zo een opluchting en in plaats van uit elkaar, heb ik het gevoel dat we echt naar elkaar zijn toegegroeid.
Ik had geen idee dat praten zoveel kon veranderen...ik besef ook wel dat het "vertrouwen" stuk moeilijk kan worden maar ik heb me al voorgenomen om het ook meteen te bespreken van zodra mijn haren rechtstaan...ik wil geen schrik meer hebben en echt gelukkig kunnen zijn:)
- 28 jul 10,blogbericht: word ik beter een alleenstaande mama?
- 25 mei 10,blogbericht: een blauwe buik
- 04 mei 10,blogbericht: "wanneer emoties toeslaan"
- 28 apr 10,blogbericht: "Wat zegt u????? Al 5 weken..."
- 27 apr 10,blogbericht: "we gaan voor een baby"
| Overzicht | Community | Praktisch | Zappypas | Over Zappybaby |
© Sanoma Magazines Belgium N.V. / S.A. 2009 
|
Plaats reactie
Geweldig Molleke! Ik wens jullie beide nog heel veel geluk toe!
Supergoed gedaan! :) We zijn fier op jou! ;-) Ben heel blij dat 't uitgepraat is en er geen drastische beslissingen zijn gevallen.
Schitterend, door te praten kan je heel wat uitklaren, ik wens je alvast heel veel succes met je verdere verloop van je zwangerschap en ik wens jou een geweldige bevalling toe, en veel intieme momenten met je partner en je kindje...
Goed meid!!!! je hebt dat goed gedaan!!!!!
Super meid! ik ben zooo blij voor jou dat je met je ventje zo'n goed gesprek hebt kunnen voeren, en vooral dat jij hebt kunnen zeggen waar je mee zit, dat is zo belangrijk voor jezelf en je relatie, ik heb ook problemen gehad met vertrouwen vooral nadat mijn ventje op iemand anders verlief was geworden maar vertrouwen komt terug als die persoon bereid is ervoor te vechten ten minste, mijn ventje wou dat doen voor mij en onze relatie is beter dan ooit nadat "incident"
Super meid dat klinkt echt heel goed! Durven praten over wat er op je lever ligt is moeilijk in het begin, maar je doet er heel veel goed mee zoals je ziet. Gwn blijven doen! En wij zappy'ers staan achter je ;D