De zomer van 2009

blogbericht van Luckie

21 augustus 2009 | 285 x gezien | 0 likes | meld als ongepast

Alex houdt zijn wijsvinger voor zijn lipjes.   Ssst,zegt hij. De chinees op de video van Bumpa gaat weer een draak tonen. Ssst, Alex is een stilleke. Massa's energie, maar weinig van woorden.

Juni ll hebben ze in Leuven Alex grondig 'bestudeerd': gehoor, communicatievermogen, begrijpen, edm... Hij is goed in non-verbale communicatie, kijkt je goed aan, trekt de aandacht en begrijpt heel veel van wat hem verteld en gevraagd wordt, ook de minder logische dingen. Ook zijn gehoor in open ruimte is goed. Alleen spraak en taal blijft achter.

In juli hebben ze in Leuven een nieuw buisje gestoken in zijn rechteroortje. Het linkerbuisje zat er nog altijd, al van sinds zijn 3 maanden. We zijn ook opnieuw op controle moeten gaan bij de FOD, voor verhoogd kindergeld. Hopelijk krijgen we nog wat ondersteuning. Alles is welkom !

Augustus. Ze gaan terug met plezier naar de creche, mama is terug aan het werk (nog 7 maanden te gaan), en de kleintjes zijn binnenkort 22 maanden jong. Elly kan't thuis serieus uitleggen: da is menijn (daar is konijn), buite spele, edm. Ze doet het goed, ons kleine meid. Alex die 'zegt' minder: mama, mama met teken = papa, koka = camion, mi = mier of bij, mimi = pipi, kaka, me = melk, en dan nog ka, ko, mi, ma voor allerlei andere dingen.   Zouden we hem niet zien , we zouden hem begot niet begrijpen.

Geadviseerd door thuisbegeleiding, passen we wat tekens toe. Elly neemt die gretig mee op in haar woordenschat. Alex, neieiei ... alleen zeer onverwacht kan hij daar eens mee uit de hoek komen. Hij absorbeert het dus wel, maar gebruikt ze niet (graag?).

'Je mag een jongen en een meisje niet vergelijken' zegt men mij. Ja, dat weet ik.
'Och, hier in de creche (Oudergem) zijn er veel kinderen die 2-talig opgroeien en die praten ook nog niet'. Maar als ze eens vertrokken zijn zullen ze volgens mij wel goed kunnen praten
'Heeft het met zijn schisis te maken? Is hij daardoor verstandelijk beperkt' vraagt iemand mij. Neen, deze schisis en intelligentie staan los van elkaar.
'Wachten mevrouw, tot zijn hard gehemelte gesloten is.' Maar wat doet dat met een kind, wachten tot je 6, 7 jaar bent eer je het goed kan uitleggen?
'Zijn papa was ook in alles ne trage, maar één keer vertrokken werd hij wel ne goeie.' zegt mijn schoonmoeder. Ja, maar papa had geen schisis.

Papa en ik kijken elkaar soms aan met 'wat bedoelt hij toch???' We moeten hem meer tekens leren, zodat hij niet gefrustreerd geraakt. Hij moet beter kunnen communiceren.

September. Ondertussen wordt ons geadviseerd om met Alex bij de Osteopaat te gaan. Hij valt nog steeds heel gemakkelijk. Zeker een natte ondergrond is voor hem een ramp. Hij glijdt voorzeker uit. Platvoetjes. '2 enkels'. Geen orthopedische zolen nodig, maar wel wat behandelen. We zullen het maar inplannen zeker. Kwa spraak zien we een lichte evolutie bij Alex. Hij probeert meer en meer woordjes. De woordjes worden wel maar gevormd met enkele klanken uit het woord. Nog steeds een grote voorkeur naar de 'k' klanken. Thuisbegeleiding helpt ons in het ondersteunen van de woordjes met logische gebaren.

Op 12 oktober werden we door 't schisisteam van Leuven uitgenodigd met Alex.   Ze worden binnenkort 2 jaar, ons 2 kleintjes, mijn 2 baby's. 't Is blijkbaar een standaardprocedure om de schisiskindjes nog eens te zien op 2 jarige leeftijd. Misschien kunnen ze me dan een antwoord geven op weer enkele vragen: Waarom blijft Alex zoveel zeveren ? En waarom wrijft hij steeds onder zijn neusje? Het weefsel is nochtans zacht, het litteken is soepel.

Volgend weekend VAGA congres in Antwerpen. Dan zie ik de mama van kleine 'Loekasj' nog eens, en misschien nog enkele anderen ... ik kijk er alvast naar uit.