Ruim tien maanden is hij nu, onze kleine ridder, en sinds een kleine maand ontdekt hij de wereld... eerst wat aarzelend en onzeker schuifelend over de grond. Maar sinds twee weken is hij 'op speed'. In een ondefinieerbare, aan de para's verwante stijl, schuifelt hij in razendsnel tempo door het huis, hij trekt zich voort met z'n armpjes en duwt met zijn voetjes (beurt om beurt) om meer snelheid te krijgen.
Drie kinderen, drie kruipstijlen. De oudste dochter kroop 'normaal' op handjes en knietjes, de tweede dochter schoof op haar kont door het hele huis, en de kleine ridder doet het op de buik.
Grappig.
Fysiek is hij wel sneller dan de zussen, op tien maanden trekt hij zich recht en kijkt vanuit de box de wereld in, de zussen waren ruim twee maanden ouder voor ze dit deden.
Weeral een fase voorbij, ons derde wondertje krijgt een eigen ikje en begint elke dag wat zelfstandiger te worden.
Aan de ene kant ben je blij, want weet je dat eens de peuter-en kleuterjaren er zijn, je terug - als gezin- een heleboel meer activiteiten kan doen. Een baby'tje vraagt een eigen tempo, slaapt veel en maakt je wat immobieler.
Aan de andere kant is het nu echt wel gedaan, geen nieuwe babies in ons huis, en dat is wel jammer, die typische geur, dat kirren, het elke dag opnieuw ontdekken van zichzelf, handjes, voetjes,... die fase komt nooit meer terug.
onze derde is een echt lot uit de loterij, zo braaf, zo flink, zo'n goede slaper. De jongste dochter heeft ons tot de leeftijd van twee jaar slapeloze nachten bezorgd, de angst zat er dus wel in, maar... het valt dus reuze mee, de langste slaper van het gezin, dat is hij momenteel (dat had ik nooit kunnen denken dat dit mij zou overkomen )
grts,
Loola
Plaats reactie