ongelofelijk

blogbericht van loola2

Wat gaat de tijd toch snel. Vorige vrijdag werd ons zoontje al 6 maanden, nog steeds klein, maar al zo veranderd. 71 cm groot en 8,5 kg zwaar, je kan al bijna zitten. Toch is er nog die unieke babygeur, onbeschrijfelijk maar zo herkenbaar. Als ik mijn neus in zijn haartjes of zijn zachte nekje begraaf, ruik ik het, elke keer weer. Een instant geluksgevoel bekruipt mij dan, telkens weer.
De zussen zijn dol op hun "kleine broer" en bedelven hem met hun liefde, af en toe teleurgesteld dat ze nog niet echt met hem kunnen spelen.
Het schooljaar is ondertussen al bijna een maand gevorderd. De oudste zit in het eerste leerjaar, en gaat elke dag vol verwachting naar school: wat ga ik nu weer leren? Ze vindt het fantastisch. De jongste dochter zit in de tweede kleuterklas, en heeft sinds begin 2009 haar draai eindelijk gevonden op school, meer nog, heeft veel vriendjes gemaakt en geniet van elke dag.
En ikzelf, ik geniet van mijn kindjes, elke dag, van alledrie.
De combinatie gezin-werk lukt - meestal - wonderwel. 'k Had nooit gedacht dat FT werken en drie kinderen combineren zo goed zou lukken. Dat alles natuurlijk alleen maar dankzij dienstencheques, want het feit dat wekelijks het huis netjes wordt gepoetst en de strijk wordt gedaan is een niet te onderschatten voordeel. Dank u Siham, dank u Marta!
Ik voel me een gelukkig mens.

Tot de volgende!

Loola