onwetendheid

blogbericht van line.

Ik ben nieuwsgierig van aard en kan dan ook soms zot worden van het niet-weten van dingen. Maar de laatste tijd ondervind ik eerder hinder van het wel-weten.

Ik weet dat Zijn ex liegt, ik weet wat ze wil en voelt. Maar Hij wil het niet zien, zegt dat het interpretaties zijn. Ik heb zelfs al gedacht dat Hij misschien gelijk had en dat als het over zijn (h)ex gaat, ik niet meer in staat ben iets positiefs te zien. Ik praatte hier dan over met een goeie vriendin, die mij verzekerde dat ze alle feiten en woorden op exact dezelfde mannier begreep als ik. Ik weet het maar sta alleen.

Binnen een paar uur moet ik naar de psychiater voor het verdict over mijn middelste zoon: ADD, Ass of helemaal niets? Ik geniet nog een paar uur van mijn onwetendheid. Want als ik het ga weten, wat dan?

Popje kwam terug van bezoekje mama met een bloesje dat twee maten te klein was. Het spant en is te kort maar het komt van mama. Bij mij wijst dit op onkunde van de mama (als je dochter 7 is dan koop je niets waar op staat 5 jaar) maar voor Popje is het hyperbelangrijk. Ik weet het, hou mijn hart vast en zwijg.

Soms is onwetendheid zalig...

Wat vind jij?

 

Stuur mij een e-mail waneer er iemand anders ook gereageerd heeft

Plaats reactie

Eerdere reacties (2)

 

Lindeke80 (23 november 2011 om 14u19) 

Veel succes bij de psychiater!Ik weet hoe je u voelt..mijn oudste dochter heeft sinds kort de diagnose ASS gekregen!Als je vragen hebt laat je maar iets weten!Knuffel...

* Sam (23 november 2011 om 12u25) 

Zooooo herkenbaar! Ik worstel er momenteel vooral op professioneel gebied mee. Als je dingen weet moet je er ook iets mee doen en hoeveel wil/kan een mens tegelijk verwerken of verwezenlijken... Dikke knuffel en blijf in jezelf geloven al zitten anderen (nog) niet op dezelfde golflengte ;-) Liefs x