Onze Juul

blogbericht van GeSa

02 december 2011 | 203 x gezien | 0 likes | meld als ongepast

Onze Juul heeft al 'n geheel eigen willetje! Niet normaal!

We gingen dus gisteren bij de gyn. Ik insatlleer mij op die tafel. En wat zien we? Een prachtig babytje van 6 cm met handjes en voetjes dat aan 't geeuwen was. Hartje ging ook nogal tekeer. Klinkt als muziek in de oren. Zo schattig! En wat gebeurde er dan ?

We moesten gaan voor de nekplooimeting. Maar wat deed onze Juul, Zich draaien! Die ging met zijn gezichtje naar het echo-ding liggen! Dus die keek er recht op. De gyn heeft zeker een kwartier lang geschud met mijn buik, met dat spel, ne keer geduwd. Ze had hem in profiel nodig.

"Mevrouw, ik ga u eens laten springen. Misschien dat hij dan draait."

Ik sta daar dus als een debiel wat op en neer te hoppen. Die van ons stond er mee te lachen natuurlijk. Ik leg mij terug op die tafel en onze Juul? Hij was wakker, ja. Hij legde zijn handjes voor zijn oogjes en begon wat te zwaaien naar ons, maar draaien? Neen, zenne! (Hij trekt al op de papa.)

Uiteindelijk werd er dan een diensthoofd bijgehaald, want al een kwartier met dat inwendig toestel zitten draaien en bewegen en dan die gyn écht op één van mijn benen leunde. 't Begon ongemakkelijk te worden (waarschijnlijk nog niks vergeleken met de bevalling, maar als 't niet moet, moet het niet, he.)

Diensthoofd komt binnen. Onze Juul had zich nog altijd niet gedraaid. " 't Is een meisje zeker? Ahzo moeilijk doen!" zegt die. 't Ventje vond dat geweldig natuurlijk. Na nog eens vijf minuten heeft hij zich dan eindelijk een beetje gedraaid en hebben ze kunnen meten. Nekplooi was 1,3 wat heel goed is (naar 't schijnt. Maar wat ken ik ervan?)

Alles picco bello in orde met onze Juul!

Heb dan maar in 't naar huis rijden een berichtje gestuurd naar mijn ouders om hen in te lichten. Dag oma en opa. Met mij gaat alles goed. Ik ben nu 6cm groot en ik heb twee handjes en voetjes. Ik lag wel goed te slapen bij de dokter, waardoor mama en papa mij wel een kwartier lang hebben kunnen bewonderen. Maar alles is picco bello in orde. Dikke zoen en tot in juni in real life. xxx

Mijn ma vond het geweldig natuurlijk.

Heb trouwens ook naar mijn oma gebeld. Ik heb haar gevraagd of ze al over de schok heen was. Ze zei "Jaja, dat gaat wel. We hadden het alleen niet verwacht, he." Ik heb haar gevraagd "Je voelt je nu toch niet nog eens 10 jaar ouder, he?" en zij "Neen, ouder niet. Maar gelukkiger wel."

Liefs,
GeSa die op wolkjes loopt.

PS: Hoewel, op mijn werk is 't donderwolk, zenne. Maar dat leg ik een andere keer wel uit.