Libelle Winterfair

blogbericht van GeSa

23 november 2011 | 116 x gezien | 0 likes | meld als ongepast

Afgelopen zondag ben ik met mijn mama naar de Libelle Winterfair in Mechelen geweest. Ik vond het gezellig. En zij ook. Alleen mijn mama en ik. We hebben goed gebabbeld. Het heeft me wel deugd gedaan. En ik heb ervan genoten.

Daarna zijn 't Ventje en ik gaan eten met mijn ouders en met zijn mama. Zijn oma ligt in het ziekenhuis dus voor zijn mama zijn zo van die eet-momentjes zalig om haar gedachten te verzetten.

Na het dessert hadden we een klein cadeautje voor hun om hen te bedanken voor alles wat ze voor, tijdens en na onze verhuis gedaan hebben voor ons. Het cadeautje was echter een tutje met het opschrift 'I love oma' en 'I love opa'.

Ze waren wel verrast. Maar mijn mama zei "Ik had al een vermoeden, want je was te radicaal om vorige keer dat glas champagne af te wijzen". Enfin. Ze weten het nu en zijn heel content.

Diezelfde avond heb ik ook mijn zus en broer gebeld. Mijn zus sprong een gat van 5 meter in de lucht denk ik. En ze was constant aan 't roepen "Ik word meter!". Ik heb haar maar direct gezegd dat we haar dat nog niet gevraagd hadden. We zijn er namelijk nog niet uit aan wie we het gaan vragen. De dag nadien stuurde ze mij een smsje. "Dat van dat meter zijn was maar een grapje, he."
Mijn broer is een beetje koeler. maar ik hoorde aan de intonatie van zijn "Nice. Cool. En proficiat." dat hij ook wel content was dat hij nonkel gaat worden.

Zondag zien we ze. Dan zullen we wel knuffels en kussen krijgen zeker? Allez, ik denk het. En als ze er niks over zeggen, dan is 't ook zo.

Gisteren belde mijn schoonbroer me op. "Van harte-harte-harte geproficiateerd. Ik ben heel content voor jullie." 't Ventje zijn petekindje stuurde ook nog een sms "Een dikke proficiat voor jullie beiden. xxxxxxxxxxxxx".

En dan, het beste van de hele avond! We waren bij 't ventje zijn oma op bezoek in 't ziekenhuis. Ze zei ook 'Proficiat' natuurlijk. E op 't moment dat we door wilden gaan, zei ze "Laat mij nu ne keer tasten;" en ze klopte en wreef zo over mijn buik. Zo schattig!

Binnenkort mijn grootouders inlichten over de komst  van hun eerste achterkleinkind. Dan de rest van de familie. Ergens tussendoor nog een nekplooimeting. Ondertussen komt Sinterklaas met hopelijk een Angelsound. Tegen dat hij gepasseerd is, staat onze kerstboom. Als die is afgebroken, gaan we al eens kijken voor een kamertje in de januarisolden. En voor we 't weten ligt er een baby in onze living.

Liefs,
GeSa die van elk moment probeert te genieten maar merkt dat de tijd vliegt (en dan is onze Kamiel er nog niet!)