Amai.

blogbericht van De Pretmeloen

Meester Antony had een les in het "grote bad" gepland vandaag. Emma deed moedig haar drijfgordel om en ik haalde diep adem. Mijn kleine meid is zo flink... Samen met Stella, ging ik aan het einde van de lengte, op de uitkijk staan. Ik moedigde Emma uit volle borst aan, zonder geluid. Mijn hart bonste luid, enkel ik kon het horen. Emma's blik was geconcentreerd. Plons. Armen vooruit. Veiligheid in de ogen van meester Antony. Emma's benen in een ritme van 3. Kikker - open - toe. "Dikke duim, Emma! Ik ben zo fier op jou." Vandaag besefte ik dat mijn oudste dochter deze zomer zonder bandjes zal kunnen zwemmen.