Het gaat véél te snel!

blogbericht van Charlotte-L

Het gaat véél te snel! Mathis is net 9 weken en HELP... die eerste kleertjes zijn al te klein! Goh, wat doet dit raar. Het voelt aan als een beetje afscheid nemen van die eerste momenten.

Ik moet wel toegeven dat ik het de eerste 6 weken vrij lastig heb gehad. Ik was heel emotioneel, oververmoeid, die borstvoeding die veel energie van me vroeg, de fysieke klachten na de bevalling, Mathis die last had van reflux, Laurens (mijn man) die de eerste weken op zakenreis was en vooral het feit dat ik heb moeten leren om dingen los te laten (die wasmanden lopen heus niet weg) en te leven onder het motto 'go with the flow'. Misschien voor sommigen onder jullie wel herkenbaar. Ik kan hier nog een hele uiteenzetting over geven maar ik zal jullie dit besparen. Mijn respect voor alleenstaande mama's is alleen maar gegroeid. Had ik mijn ouders en schoonmoeder niet gehad dan was ik er misschien een beetje aan onderuit gegaan.

Maar sinds de 7de week gaat alles véééééél beter en geniet ik VOLOP!
Laurens en ik zijn allebei tot over onze oren verliefd op ons zoontje 
:-)

Mag ik even opscheppen? Hierbij stel ik jullie Mathis voor...



I

































Ik neem Mathis overal mee naar toe. Voor een lunchke of een apertiefke op de vrijdagsmarkt, shoppen in Gent, bezoekjes aan vriendinnen die ook in zwangerschapsverlof zijn of zoals vorige vrijdag dat we à l'improviste besloten om met oma (mijn schoonmoeder) naar zee te gaan...met de Seed Pli natuurlijk!

Alles past er mooi in!











1, 2, 3 en klaar!






















En mijn kleine ventje niet vergeten natuurlijk!
 




































Het zee'tje!











Voor wat hoort wat! De Seed-Pli is toch niet zo handig off-road J

Maar het loont de moeite! En oma had een heerlijke pick-nick! 100% genieten!

En Mathis genoot er ook van! Zie hem lachen! Dagje zee geslaagd!

 

Eén ding is zeker: dit nieuwe leven van "mama zijn" bevalt me enorm! Dat ik over een 4-tal weken weer moet beginnen met werken laat ik voorlopig nog niet aan mijn hart komen.