
hallo. ik ben 18 jaar en ben op 28/12/09 mama geworden
van een dochtertje noa ben op 34 weken bevallen en ze woog 2440 kg en was 45 cm groot en ze had gastroschisis.
ik wist het toen ik 18 weken zwanger was ze hebben mij drekt door gewezen naar uz leuven wand daar zou ik ook moeten bevallen .
ik moest wekelijks op controle gaan om te kijken of de darmen ni uitzette in het begin deden ze dat niet ma hoelanger mijn zwangerschap vorderde gingen ze toch meer uit zetten ma niet da ik al zou moeten bevallen . op 28 dec moest ik in leuven op controle gaan maar die nacht ervoor had ik wat last van mijne rug .
heb dat toen tegen de dokter gezegt ze hebben mij aan de machine gezet om te kijken of het weeen waren maar ze zagen nog ni egt iets ma ik bleef ma rug klachten hebben en ze gingen mij verder onder zoeken uiteindelijk had ik al 6 cm opening maar omdat de darmen toch wat waren uit gezet moest het toch met keizersnede komen . het is allemaal zo snel gegaan . ze werd drek weg gebracht voor verzorging toen dat was gebeurt mocht mijn vriend gaan kijken ze had toen een zakje rond de darmkes . ze werd voorbij gereden heb haar maar effen kunnen zien wand ze moest drekt geopereerd worden . later op de avond mocht ik haar uit eindelijk zien de dokter kwam naar mij toe en zij da ze in 1 keer hebben kunnen opereren ( wat goed is ) vandaag 1 maart 2 maanden verder ligt ze nog steends in het ziekenhuis in leuven ze kunnen mij niet zeggen wanneer ze naar huis mag het gaat met vallen en opstaan bij haar ze drinkt haar voeding goed ze gaan tot 50ml en dan krijgt ze weer niks meer moet ze trg een kateeter hebben en zo is het al 3 keer opnieuw met 5 ml moeten starten ze is nu ook nog ziek geworden en kunnen weer ni terug starten met voeding die onzekerheid of alles wel goed gaat komen en wanneer ik ze naar huis mag nemen . naar die dag kijk ik zo uit dat ze gezond is en da we haar mogen mee nemen maar voorlopig kan niemand mij zeggen wanneer ! :(
Plaats reactie
Ik heb het zelf niet meegemaat, maar ik wil je wel heel veel sterkte toewensen.
Knuffel ze maar zo veel je kan, dat helpt ze ook. En positief blijven denken, hoe moeilijk je het soms ook hebt.
Al heb ik het natuurlijk makkelijk voor het zeggen...
zijn er nog mamas waarvan hun kindje dit hebben en er willen over vertellen hoe het bijhun is verlopen en hoelang hun kindje in het ziekenhuis is geweest .. groetjes